Αξιοποίηση ιδιόκτητων ακινήτων από τις τράπεζες
Πωλήσεις κτιρίων, επανασχεδιασμός δικτύου για έκτακτα έσοδα - μείωση κόστους.
Στο κυνήγι της αναζήτησης ρευστότητας μέσω της
αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας τους μπαίνουν οι τράπεζες, καθώς
κορυφαία στελέχη αλλά και οι διοικήσεις τους διαπιστώνουν ότι διαθέτουν
ένα μεγάλο αριθμό ακινήτων υψηλής προβολής τα οποία ουσιαστικά
παραμένουν αναξιοποίητα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, τα σενάρια που
επεξεργάζονται τα αρμόδια τμήματα των τραπεζών δεν περιορίζονται μόνο
στην εκποίηση ακινήτων τα οποία είτε ιδιοχρησιμοποιούνται από τα
πιστωτικά ιδρύματα είτε παραμένουν αναξιοποίητα. Πληροφορίες φέρουν ότι
σε φάση επεξεργασίας είναι σενάρια σύμφωνα με τα οποία, τράπεζες είναι
διατεθειμένες να προχωρήσουν άμεσα στην πώληση επαγγελματικών ακινήτων
που βρίσκονται σε σημεία υψηλής προβολής σε ιδιώτες και σε θεσμικούς
επενδυτές, προσφέροντάς τους ταυτόχρονα μία εγγυημένη δωδεκαετή μίσθωση
η οποία θα προσφέρει ανταγωνιστικές αποδόσεις στον αγοραστή.
«Η πολιτική αυτή έχει πολλαπλά οφέλη τόσο για την τράπεζα - πωλητή όσο και για τον αγοραστή. Η πρώτη εξασφαλίζει ρευστότητα σε μία περίοδο που ολόκληρη η αγορά αναζητεί με κάθε τρόπο κεφάλαια, αξιοποιώντας περιουσιακά στοιχεία τα οποία τις περισσότερες φορές δεν αποδίδουν. Από τη μία πλευρά, προσφέρει χρηματοδότηση για την αγορά η οποία θα είναι στην πραγματικότητα μηδενικού ρίσκου, αφού η εξυπηρέτηση του δανεισμού συνδέεται άμεσα με το ποσό του ενοικίου. Ταυτόχρονα, «ο επενδυτής εξασφαλίζει ιδιαίτερα ανταγωνιστικές αποδόσεις σε μία περίοδο υψηλής αβεβαιότητας τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό», σχολίαζε χαρακτηριστικά επικεφαλής εταιρείας ακινήτων μεγάλου τραπεζικού ομίλου και συμπλήρωνε επισημαίνοντας ότι «η συγκεκριμένη στρατηγική που έχει εφαρμοστεί από τις εισηγμένες εταιρείες επενδύσεων ακινήτων μπορεί να προσελκύσει και μεγάλους επενδυτές του εξωτερικού οι οποίοι σήμερα αναζητούν ακίνητα υψηλών αποδόσεων και περιορισμένου επενδυτικού κινδύνου».
Πρέπει να σημειωθεί ότι η πολιτική αυτή δεν αποκλείει και το ενδεχόμενο απευθείας πώλησης ακόμη και για ακίνητα που χρησιμοποιούνται από κάποιο τραπεζικό ίδρυμα.
«Σε περιόδους κρίσης θα πρέπει να επανεξετάζεται το σύνολο της πολιτικής που έχει ακολουθηθεί στην αξιοποίηση των ακινήτων. Για παράδειγμα, η επανεκτίμηση των αναγκών στέγασης μπορεί να δώσει το έναυσμα για την ανάδειξη υπεραξιών, αλλά και για τον περιορισμό των στοιχείων κόστους», επισήμανε ο ίδιος παράγων, επιβεβαιώνοντας με τον τρόπο αυτό εμμέσως πλην σαφώς την πρόθεση πολλών τραπεζών να προχωρήσουν σε επανασχεδιασμό του δικτύου υποκαταστημάτων τους.
Επανασχεδιασμός δικτύων
Μία προσεκτική μελέτη του δικτύου υποκαταστημάτων των τραπεζών οδηγεί εύκολα στο συμπέρασμα ότι όπως έχει στηθεί, έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζονται υπερκαλύψεις. Αν σκεφτεί κανείς ότι οι συγκεκριμένοι χώροι είτε είναι ιδιοκτησία των τραπεζών είτε μισθώνονται από ιδιώτες με πολύ υψηλά ενοίκια, τότε εύκολα μπορεί να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι ένας επανασχεδιασμός του δικτύου είτε μπορεί να προσφέρει σημαντικά έσοδα είτε να περιορίσει το κόστος. Για να κατανοήσει κάποιος τις ευκαιρίες αξιοποίησης δεν έχει παρά παρατηρήσει κεντρικούς δρόμους της Αθήνας και των άλλων μεγάλων αστικών κέντρων της χώρας για να διαπιστώσει ότι η ίδια τράπεζα έχει υποκαταστήματα που είναι το ένα απέναντι στο άλλο. Μία ανάλογη προσέγγιση ισχύει και για κτίρια γραφείων όπου στεγάζονται διοικητικές υπηρεσίες οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν σε οποιοδήποτε σημείο της πόλης που προσφέρει καλές υποδομές συγκοινωνιών. Η απελευθέρωση και η σωστή αξιοποίηση επαγγελματικών χώρων μπορεί τελικά να αποδειχθεί απρόσμενη πηγή έκτακτων εσόδων και να συμβάλει στη βελτίωση των μεγεθών του ισολογισμού, σε μία περίοδο, μάλιστα, που ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα αναζητεί νέες πηγές εσόδων».
Οι κινήσεις αυτές δεν φαίνεται να επηρεάζουν την πολιτική εκπλειστηριασμών ακινήτων που ακολουθείται τον τελευταίο χρόνο από τις τράπεζες και η οποία εστιάζεται στην ανάγκη να περιορίσουν στο ελάχιστο τους πλειστηριασμούς, τουλάχιστον την περίοδο αυτή, των οικιστικών ακινήτων. Αυτό, άλλωστε, γίνεται σαφές και από τις απόψεις που διατυπώνουν τραπεζικά στελέχη που ασχολούνται με δάνεια που βρίσκονται σε οριστική καθυστέρηση.



















