Ημερίδα του ΕΛΙΕ για τα αυθαίρετα και τις εκτιμήσεις από τράπεζες

Με πολύ μεγάλη επιτυχία και με τη συμμετοχή 140 συνέδρων, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, ημερίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Εκτιμητικής με ένα διαχρονικό και πάντα επίκαιρο και ενδιαφέρον θέμα που αναφέρεται στην εκτίμηση των αυθαιρέτων κατασκευών, τις δυσκολίες και τους κινδύνους που υπάρχουν.
Εξέχοντες εισηγητές αναφέρθηκαν στο θέμα και το ανέλυσαν από τη σκοπιά του:

•    Νομικού
•    Συμβολαιογράφου
•    Μηχανικού της πολεοδομίας
•    Εκτιμητή
•    Διαχειριστή χαρτοφυλακίου ακινήτων τράπεζας
•    Ορκωτού Εκτιμητή

Ο Πρόεδρος των συμβολαιογράφων Ν. Στασινόπουλος, αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που οι συμβολαιογράφοι πρέπει να απέχουν από τη σύνταξη συμβολαίων ασύμβατων με τη νομοθεσία.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις περιπτώσεις όπου πραγματοποιείτε αναστολή κατεδάφισης ακινήτων. Σύμφωνα με τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 15 του Ν. 1337/1983 «Αναστέλλεται  η  κατεδάφιση των αυθαίρετων κτισμάτων  που έχουν ανεγερθεί μέχρι 31.1.1983 και που βρίσκονται σε περιοχές εντός ή εκτός σχεδίου πόλης ή  εντός οικισμών που υπάρχουν πριν από το έτος 1923, αν οι ιδιοκτήτες τους υποβάλλουν εμπρόθεσμα τις δηλώσεις που προβλέπονται από τις παραγράφους 4 και 5 του άρθρου αυτού. Η αναστολή ισχύει μέχρις ότου κριθεί η οριστική διατήρηση ή μη κάθε  συγκεκριμένου αυθαιρέτου.» Η λύση που δόθηκε για τα αυθαίρετα κτίσματα ή κατασκευές που είχαν ανεγερθεί μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 1983 ήταν όχι η νομιμοποίησή τους αλλά η αναστολή της κατεδάφισης τους, με την προϋπόθεση ότι οι ιδιοκτήτες τους θα υπέβαλαν εμπρόθεσμα υπεύθυνες δηλώσεις με τα σχετικά πιστοποιητικά που προβλέπονται στο ανωτέρω άρθρο 15. Δεν απαιτείται η υποβολή δηλώσεων για τα ακίνητα που είχαν ήδη δηλωθεί με βάση τις διατάξεις του Α.Ν. 410/1968 ή του Ν. 720/1977.

Επιπλέον, με την παράγραφο 1 του άρθρου 16 του Ν. 1337/1983 παρασχέθηκε υπό προϋποθέσεις η δυνατότητα οριστικής εξαίρεσης από την κατεδάφιση ορισμένων αυθαιρέτων κτισμάτων και ειδικότερα των εκτός  σχεδίου πόλεων ή οικισμών προ του 1923 αυθαιρέτων κτισμάτων της παρ. 1 του άρθρου 15 που εντάσσονται σε πολεοδομικό σχέδιο, που βρίσκονται σε δομήσιμους χώρους, μπορεί να εξαιρούνται οριστικά της κατεδάφισης, έστω και αν αντιβαίνουν στους όρους και περιορισμούς δόμησης της περιοχής εφόσον ταυτόχρονα:

• δεν παραβλάπτουν υπέρμετρα την πόλη ή τον οικισμό ή στοιχείο αυτών που  έχει  ιδιάζουσα  σημασία,  με  σημαντική  υπέρβαση του συντελεστή δόμησης και των ακάλυπτων χώρων ή με αύξηση του ύψους.
• δεν  παραβλάπτουν το άμεσο ή  πλατύτερο περιβάλλον γενικά ή με την ειδική χρήση που έχουν και
• δεν είναι επικίνδυνα από στατική άποψη.

Αντίθετα δεν υπάρχει δυνατότητα οριστικής εξαίρεσης από την κατεδάφιση και επομένως πρέπει να κατεδαφιστούν σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 16 τα αυθαίρετα κτίσματα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 15, δηλαδή αυτά που βρίσκονται σε ρέμα, αιγιαλό, ζώνη παραλίας κλπ.

Τέλος, ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Χ. Χαραλαμπόπουλος, συνόψισε τα σημαντικότερα σημεία που πρέπει να εξετάζονται από τους εκτιμητές. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον κ. Χαραλαμπόπουλο, τα αυθαίρετα είναι μια κατάσταση υπαρκτή στη χώρα μας εδώ και πολλές δεκαετίες, διακρίνονται σε πολλές κατηγορίες ανάλογα με τα ειδικά χαρακτηριστικά τους, ο εκτιμητής θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα επιμελής στον έλεγχο κατά την αυτοψία και επιπλέον θα πρέπει να αναφέρονται όλες οι διαπιστώσεις και οι επιπτώσεις τους στην αξία του ακινήτου.